Croyance | définition

Définition

Selon les Topiques d'Aristote, l’opinion est la « fermeté de caractère »[1],[2],[3].

Le terme vient de l'ancien français creant, venant du latin credens (« croyant »), du verbe credere (« croire »).

Other Languages
العربية: عقيدة
asturianu: Creyencia
azərbaycanca: İnanc
বাংলা: বিশ্বাস
català: Creença
کوردی: باوەڕ
čeština: Víra
Cymraeg: Credo
Deutsch: Glauben
Zazaki: Bawermend
Ελληνικά: Πίστη
English: Belief
Esperanto: Kredo
español: Creencia
eesti: Uskumus
euskara: Sinesmen
فارسی: باور
suomi: Uskomus
贛語: 信仰
galego: Crenza
עברית: אמונה
hrvatski: Vjerovanje
interlingua: Credentia
Bahasa Indonesia: Keyakinan dan kepercayaan
íslenska: Skoðun
italiano: Credenza
日本語: 信念
Patois: Biliif
한국어: 믿음
kurdî: Bawerî
Bahasa Melayu: Kepercayaan
Nedersaksies: Geleuven (gedrag)
norsk nynorsk: Tru
Nouormand: Crianche
occitan: Cresença
ਪੰਜਾਬੀ: ਵਿਸ਼ਵਾਸ
português: Crença
română: Credință
русиньскый: Віра (филозофия)
Scots: Belief
srpskohrvatski / српскохрватски: Vjerovanje
Simple English: Belief
chiShona: Chitendero
српски / srpski: Веровање
Türkçe: İnanç
татарча/tatarça: Ышану
ئۇيغۇرچە / Uyghurche: ئېتىقاد
українська: Віра
ייִדיש: גלויבן
中文: 信仰
Bân-lâm-gú: Sìn-liām