Predislamska Arabija

Predislamska Arabija trajalo je do pojave islama u 7. veku naše ere. Arabijsko poluostrvo je, pored druga dva poluostrva u regionu Mediterana, Apeninskog i Balkanskog, mesto koje je izrodilo semitske narode, civilizaciju koja je, pored grčke i rimske, bitno uticala na razvoj kulture Mediteranskog basena. Ne možemo sa sigurnošću reći da je Arabijsko poluostrvo prapostojbina semitske zajednice, zato što se ona kao civilizacija razvila izvan granica Arabijskog poluostrva, u delu poznatom pod nazivom Plodni polumesec (niz teritorija u Mesopotamiji, Siriji i Palestini). Ali, i pored ove nesigurnosti, Arabijsko poluostrvo se smatra izvornim područjem Arapa, kao i kolevkom islama.

Geografija Arabijskog poluostrva

Распоред важнијих племена на Арапском полуострву у доба настанка ислама.

Arabijsko poluostrvo se na zapadu, jugu i istoku graniči sa Crvenim morem, Adenskim zalivom, Arapskim morem, Omanskim i Persijskim zalivom. Poluostrvo najvećim delom nije gostoprimljiva teritorija; to je pustinjsko - planinski region, mestimično ispresecan oazama. Postoje četiri velike doline - Sirhan, Ruma, Davasir i Hadramaut.

Razlikuju se tri vrste pustinjskog tla:

  • veliki Nufud, područje belog i crvenkastog peska koji vetar nanosi na peščane dine i koji pokriva ogromna prostranstva severne Arabije,
  • Al - Dahna (crvena zemlja), površina crvenog peska, pruža se od velikog Nufuda, na severu, do Rub al - Halija, na jugu i
  • Harah, površina valovite i napukle lave koja pokriva peščaru. Vulkanska područja ovog tipa nalaze se u obilju u zapadnim i centralnim predelima Poluostrva. Poslednja vulkanska erupcija koju je zabeležio jedan arapski istoričar dogodila se 1256. godine.

Takozvana Sirijska pustinja, Badiyat aš - Šam, kao i Mesopotamijska, najvećim delom su stepe. Južni deo Sirijske pustinje se u običnom govoru naziva al - Hamad. Južni deo Mesopotamijske pustinje se obično naziva Badiyat al - Irak ili Samaua.

Središnji i severni deo poluostrva Arapi dele na tri tradicionalne zone:

  • Tihama - semitska reč koja znači „ nizija”, a koristi se za valovite ravnice i padine uz obalu Crvenog mora,
  • Hidžaz („greben”) - naziv se prvobitno upotrebljavao za planinski lanac koji odvaja priobalnu ravnicu od visoravni Nedžd i
  • Nedžd - istočno od Hidžaza; velika unutrašnja visoravan; najviše se sastoji od pustinje Nufud.

Klimatski uslovi su jako složeni i nepovoljni - hidrosferu predstavljaju izvori podzemnih voda i retke poplave. Indijski okean donosi kiše ali vruć pustinjski vetar sezonski provaljuje u zemlju i ostavlja vrlo malo vlage u unutrašnjosti.

U Hidžazu sušne sezone, koje traju možda i po 2-3 godine, ne predstavljaju nikakvu novinu. Kratkotrajne kišne oluje povremeno zadese Meku i Medinu preteći da unište i samu Kabu.

U Jemenu i Asiru ima dovoljno periodičnih kiša koje omogućuju obradu zemlje. Površinu Hadramauta karakterišu duboko utonule doline, u čijim se donjim slojevima nalazi ogromna količina vode. Oman, najistočnija pokrajina, ima dovoljnu količinu kiše, a naročito su tople i vlažne Džeda, Hudajda i Maskat.

Arabija ima mrežu stenovitih dubokih korita (wādī) koja odvode bujice kad nastupe kiše. Ta korita nisu služila samo u te svrhe.

Još od davnih vremena, Arabija je bila tranzitno područje između zemalja Sredozemlja i zemalja Dalekog istoka. Prvi je hidžaski put koji se pruža od crvenomorskih luka i pograničnih mesta Palestine i Transjordanije unutrašnjom stranom obale uz Crveno more i vodi u Jemen. Tim putem se u različitim periodima vršila karavanska trgovina između carstva Aleksandra Velikog i njegovih naslednika na Bliskom istoku i daljih azijskih zemalja. Drugi put prolazi kroz Wādī ad - Dawasir, a kreće iz krajnjeg severoistočnog dela Jemena u Srednju Arabiju, gde se nadovezuje na put, Wādī ar - Rumma, za južnu Mesopotamiju. U stara vremena ovaj put je bio glavna veza između Jemena i asirske i vavilonske civilizacije. Napokon, Wādī as - Sirhān povezuje srednju Arabiju s jugozapadnom Sirijom kroz centralne oaze.

Tako surovi uslovi života su uticali na pojavu tri primerka izdržljivosti - drvo palme, kamila i Beduin.

други језици