Tankōbon

Tankōbon (jap. 単行本, dosł. „niezależnie pojawiająca się książka") – japoński termin, zapożyczony z klasycznego języka chińskiego, określający książkę, która jest kompletna sama w sobie i nie jest częścią serii (podobnie jak w monografii). Nowoczesne japońskie wydawnictwa czasem używają tego określenia dla tomów, które są częścią serii[1][2]. Termin może być stosowany dla powieści, dzieł literatury faktu, podręczników do ekonomii, książek z poradami kosmetycznymi lub zawierającymi spójny zbiór fotografii, katalogów prezentujących przykłady wcześniej wydanych książek, i tym podobnych w twardej oprawie. Jest bardziej specyficzny niż zwykła książka (hon) obejmując również książki, ale z kilkoma cechami typowymi dla czasopisma, jeden lub kilka tomów encyklopedii (lub cały zestaw), itp.

Tankōbon nie obejmuje bunkobon (jap. 文庫本, formatu używanego dla powieści), shinsho (jap. 新書, zazwyczaj używanego dla literatury faktu), czy raczej o większym formacie mook (jap. ムック mukku, połączenie „czasopisma” oraz „książki"), gdyż każdy z nich wydawany jest w seriach.

Tankōbon może być wydawany w dowolnych wymiarach, od książek o miniaturowym rozmiarze (tzw. mamehon (jap. 豆本)) do okazałych wielkości folio. Niemniej jednak różnorozmiarowe tankōbon zazwyczaj otrzymują taksonomiczną nazwę.

Inne języki
العربية: تانكوبون
asturianu: Tankōbon
azərbaycanca: Tankobon
Bân-lâm-gú: Tan-hêng-pún
català: Tankōbon
čeština: Tankóbon
dansk: Tankoubon
Deutsch: Tankōbon
Ελληνικά: Τάνκοουμπον
English: Tankōbon
español: Tankōbon
Esperanto: Tankobon
فارسی: تانکوبون
français: Tankōbon
galego: Tankōbon
한국어: 단행본
Bahasa Indonesia: Tankōbon
italiano: Tankōbon
magyar: Tankóbon
македонски: Танкобон
Bahasa Melayu: Tankōbon
Nederlands: Tankōbon
日本語: 単行本
norsk: Tankōbon
português: Tankōbon
română: Tankōbon
русский: Танкобон
کوردی: تانکۆبۆن
suomi: Tankōbon
Tagalog: Tankōbon
Türkçe: Tankōbon
українська: Танкобон
Tiếng Việt: Tankōbon
中文: 单行本