Szafi’ici
English: Shafi‘i

Szafi’ici – zwolennicy jednej z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego, wywodzącej się od Asz-Szafi’iego (zm. 820).

Założyciel szkoły, Asz-Szafi’i, uważany jest za "największego reformatora i systematyka prawa muzułmańskiego"[1]. Jego prestiż przyczynił się do znaczenia tej szkoły. Za równoprawne obok Koranu źródło prawa uważa się w niej sunnę Proroka, co prowadzi do odrzucenia lub ograniczenia takich metod wyprowadzania prawa jak istislah czy istihsan. Asz-Szafi’i stworzył natomiast takie metody jak idżma i kijas, które posiadają podstawowe znaczenie w tej szkole, a ich wprowadzenie "jest wielką zasługą szafiʾitów"[2]. Szafiʾizm obowiązywał w Egipcie do momentu jego podboju przez Fatymidów i później aż do okresu osmańskiego. Do czasu upowszechnienia się szyizmu w Iranie był tam główną szkołą prawa. Obecnie jest nadal popularny w Dolnym Egipcie, Jemenie, Azji Południowo-Wschodniej i Afryce Wschodniej.

Bibliografia

  • Janusz Danecki: Podstawowe wiadomości o islamie. [T.] 1. Warszawa: "Dialog", 1997. 83-86483-40-7.
Inne języki
العربية: شافعية
azərbaycanca: Şafi məzhəbi
বাংলা: শাফিঈ
català: Xafiisme
Deutsch: Schāfiʿiten
English: Shafi‘i
español: Shafi'i
Esperanto: Ŝafiismo
euskara: Shaafi
فارسی: شافعی
français: Chaféisme
贛語: 沙斐儀派
한국어: 샤피이파
Hausa: Shafi`iyya
Bahasa Indonesia: Mazhab Syafi'i
italiano: Sciafeismo
kurdî: Şafiî
मराठी: शाफई
مصرى: شافعيه
Bahasa Melayu: Mazhab Syafii
Minangkabau: Mazhab Syafi'i
Nederlands: Sjafieten
oʻzbekcha/ўзбекча: Shofiʼiylik
português: Xafeísmo
Scots: Shafi'i
shqip: Shafi'i
Simple English: Shafi`i
کوردی: شافعی
српски / srpski: Шафијски мезхеб
srpskohrvatski / српскохрватски: Šafijski mezheb
svenska: Shafi
татарча/tatarça: Шәфигый
тоҷикӣ: Шофеъӣ
Türkçe: Şafiilik
Türkmençe: Şafi mezhebi
українська: Шафійський мазгаб
اردو: شافعی
ئۇيغۇرچە / Uyghurche: شافىئىي مەزھىپى
中文: 沙斐仪派