Rycymer

Brązowa moneta (nummus) Rycymera i Libiusza Sewera. Na rewersie znajduje się monogram Rycymera.

Rycymer (łac. Flavius Ricimer, ok. 405 – zm. 18 sierpnia 472) – wódz rzymski. Magister militum cesarstwa zachodniorzymskiego w latach 456 - 472 i patrycjusz.

Nie znamy imion jego rodziców; ojciec pochodził z plemienia Swebów (być może był nim Rechila władca Swebów w Galicji), a matka była córką wizygockiego króla Walii. Do 454 wódz armii Flawiusza Aecjusza, od 456 dowódca wojsk zachodniego cesarstwa rzymskiego. Po raz pierwszy dał o sobie znać odnosząc spektakularne zwycięstwo w 456 roku w bitwie morskiej w pobliżu Sycylii[1] z flotą Wandalów za panowania Awitusa. Po jego obaleniu Rycymer został obdarzony przez wschodniego cesarza Leona I prestiżowym tytułem patrycjusza. Wobec słabości władzy centralnej, przyczynił się do wyniesienia przez swoje wojska na tron cesarski w 456 Majoriana, w 461 Libiusza Sewera. Gdy władcy przestawali cię cieszyć jego uznaniem i akceptacją konsekwentnie doprowadzał do ich obalenia. W ten sposób pozbawił władzy i prawdopodobnie życia kolejno: Awitusa, Majoriana, Sewera i Antemiusza.

Faktycznie sprawował władzę wybijając np. za panowania cesarza Sewera monety ze swoimi inicjałami. W 468 poślubił Alipię – jedyną córkę cesarza Antemiusza i cesarzowej Aelii Eufemii, co jak wierzono miało przynieść bezpieczeństwo państwu rzymskiemu. Między Antemiuszem a jego zięciem szybko doszło do konfliktu i ostatecznie do konfrontacji, kiedy to Rycymer zebrawszy 6 000 żołnierzy wyruszył z Mediolanu i przystąpił do oblężenia Rzymu, z zamiarem obalenia cesarza. Mimo mężnego oporu miasto padło w lipcu 472[2] roku, a sam Antemiusz poniósł śmierć, zadaną, według niektórych przekazów, osobiście przez Rycymera. Nowym cesarzem uczynił Olibriusza. Zmarł kilka tygodni później na apopleksję[2].

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 55. 83-7425-025-9.
  2. a b Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 60. 83-7425-025-9.
Inne języki
Bân-lâm-gú: Ricimer
български: Рицимер
brezhoneg: Ricimer
català: Ricimer
čeština: Ricimer
dansk: Ricimer
Deutsch: Ricimer
English: Ricimer
español: Ricimero
Esperanto: Ricimero
français: Ricimer
Frysk: Risimer
galego: Ricimer
hrvatski: Ricimer
Bahasa Indonesia: Ricimer
italiano: Ricimero
עברית: ריקימר
Latina: Ricimer
lietuvių: Ricimeras
Nederlands: Ricimer
日本語: リキメル
português: Ricímero
română: Ricimer
русский: Рицимер
Scots: Ricimer
српски / srpski: Рицимер
srpskohrvatski / српскохрватски: Ricimer
suomi: Ricimer
svenska: Ricimer
українська: Ріцімер
Tiếng Việt: Ricimer
中文: 李希梅尔