Rolnictwo ekologiczne

Jedna z metod stosowanych w ekorolnictwie: uprawa współrzędna, Capay ( Kalifornia)
Cytryny z upraw ekologicznych

Rolnictwo ekologiczne, ekorolnictwo – alternatywny dla rolnictwa konwencjonalnego system gospodarowania, który poprzez stosowanie środków naturalnych, nieprzetworzonych technologicznie pozwala produkować produkty rolnicze – żywność ekologiczną.

Historia

Pod koniec pierwszej połowy XX w. rozpowszechniły się odkryte wcześniej [1] technologie mineralnego nawożenia oraz mechanizacja rolnictwa. Zapewniło to w krajach wysoko uprzemysłowionych znaczny wzrost plonów w stosunku do stanu sprzed II wojny światowej, tworząc nadmiar produkcji rolnej i umożliwiło przeniesienie dużej części siły roboczej z pracy w rolnictwie do przemysłu. Opracowano wiele preparatów wspomagających uprawę np. herbicydy i defolianty i niektóre wprowadzono do użytku w produkcji rolnej. Jednocześnie rozwinięto i opatentowano metody tworzenia organizmów genetycznie modyfikowanych ( GMO), część z nich dopuszczono do produkcji i sprzedaży w celach konsumpcyjnych lub jako pasze dla zwierząt. Pod koniec XX w. produkcja zwierzęca posługiwała się antybiotykami, stosowano też mechaniczne, wymuszone karmienie drobiu w celu przyspieszenia wzrostu masy mięsnej. Obecnie (w 2012 r.) do pasz dodaje się także hormony, zwłaszcza estrogeny i hormon wzrostu. Trwałość produktów przewożonych na duże odległości zwiększa się przez zbiór niedojrzałych owoców oraz napromieniowywanie promieniami gamma niektórych produktów (takich jak przyprawy) w celu zabicia występujących w nich drobnoustrojów. W ogólności, rolnictwo uprawia się w dużych, wyspecjalizowanych gospodarstwach, a produkty przewozi na wymaganą odległość do konsumenta, w razie konieczności również do zakładu przetwórczego. Produkty wysoko przetworzone (charakteryzujące się złożonym procesem produkcji) zawierają dużą ilość różnych substancji chemicznych, które poprawiają ich walory smakowe, przeciwdziałają procesom rozkładu i pozwalają zmniejszyć ilość zużytego surowca. Stosowanie chemii w przetwórstwie rolnym i spożywczym dotyczy wszystkich produktów i jest ściśle kontrolowane przez prawo.

Jednocześnie, od drugiej połowy XX w. zaobserwowano w krajach uprzemysłowionych wzrost częstości występowania chorób przewlekłych, nowotworów i alergii (jest on do pewnego stopnia równoważony przez stały postęp w medycynie, zwiększanie dostępności usług medycznych i odkrywanie nowych, skutecznych leków). Taki stan rzeczy wzbudził podejrzenia u części społeczeństwa, w tym lekarzy, co do korelacji między obniżoną jakością produktów spożywczych a powstawaniem niektórych chorób. Większość wykonanych w tym celu badań medycznych nie potwierdziła jednak takiego związku[ potrzebny przypis].

W celu zwiększenia wartości żywieniowej produktów spożywczych, powstała końcem XX w. moda na suplementację diety witaminami i minerałami, a na początku XXI w. na tworzenie małych, rodzinnych gospodarstw rolnych. W państwach Unii Europejskiej wprowadzono wtedy przepisy chroniące ekologiczną produkcję rolną przed fałszowaniem.

Inne języki
العربية: زراعة عضوية
অসমীয়া: জৈৱিক কৃষি
Bân-lâm-gú: Iú-ki lông-gia̍p
български: Биоземеделие
한국어: 유기농
हिन्दी: जैविक खेती
Bahasa Indonesia: Pertanian organik
മലയാളം: ജൈവകൃഷി
Bahasa Melayu: Pertanian organik
မြန်မာဘာသာ: အော်ဂဲနစ်
नेपाली: जैविक खेती
日本語: 有機農業
ਪੰਜਾਬੀ: ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ
Simple English: Organic farms
slovenščina: Ekološko kmetijstvo
српски / srpski: Organska poljoprivreda
srpskohrvatski / српскохрватски: Organska poljoprivreda
Türkçe: Organik tarım
Tiếng Việt: Nông nghiệp hữu cơ
中文: 有機農業