Narzędnik

Narzędnik (łac. instrumentalis) – forma używana m.in. dla określenia narzędzia (naprawił telewizor śrubokrętem, przyjechałem pociągiem), sposobu w jaki coś się dzieje (osiągnąłem to sprytem)[1]. itp. Przy czasownikach oznaczających rządzenie oznacza dopełnienie bliższe (dyrygent kieruje orkiestrą), przy niektórych innych dopełnienie dalsze (Maria handluje kwiatami). Łączy się z niektórymi przyimkami, np. z, pod, nad[2].

Niektóre czasowniki wymagają dopełnienia w narzędniku[1], np. Interesuję się językoznawstwem.

Końcówkami narzędnika w języku polskim są w liczbie pojedynczej -em, -ą a w liczbie mnogiej -ami[3]

Inne języki
বাংলা: করণ কারক
беларуская: Творны склон
беларуская (тарашкевіца)‎: Творны склон
Boarisch: Instrumental
bosanski: Instrumental
čeština: Instrumentál
Ελληνικά: Οργανική πτώση
Esperanto: Instrumentalo
Արեւմտահայերէն: Գործիական հոլով
hrvatski: Instrumental
íslenska: Tækisfall
italiano: Strumentale
kaszëbsczi: Nôrzãdzôcz
latviešu: Instrumentālis
lietuvių: Įnagininkas
Limburgs: Instrumentalis
македонски: Инструментал
Nederlands: Instrumentalis
日本語: 具格
português: Caso instrumental
slovenčina: Inštrumentál
српски / srpski: Инструментал
srpskohrvatski / српскохрватски: Instrumental
Türkçe: Vasıta eki
українська: Орудний відмінок
vèneto: Strumental
中文: 工具格