Latarnia czarnoksięska

Ten artykuł dotyczy urządzenia. Zobacz też: tytuł powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego.
Latarnia magiczna, Muzeum Zamkowe Aulendorf
Zasada działania. Rycina z encyklopedii Meyers Konversations

Latarnia czarnoksięska, latarnia magiczna (z łac. również laterna magica) – najprostszy aparat projekcyjny rzutujący obraz ze szklanych przeźroczy. Składał się on z soczewki (często tylko samego szkła z namalowanym obrazem) oraz źródła światła.

Za jego wynalazcę uznaje się jezuitę Athanasiusa Kirchera, który opisał ją w książce Ars Magna Lucis et Umbrae (Wielka sztuka światła i cienia) z 1671 roku. Miał ją skonstruować około roku 1645, udoskonalając wynalazek Giambattisty della Porta z końca XVI wieku.

Latarnia czarnoksięska została udoskonalona przez E. G. Robertsona, który do urządzenia dodał mechanizm regulacji ostrości. Samo urządzenie zostało opatentowane w USA w 1870 roku przez Henry'ego R. Heyla z Filadelfii.

Aparat ten można uznać za prototyp:

Inne znaczenia

Latarnia czarnoksięska to także tytuł książek:

Inne języki
čeština: Laterna magica
English: Magic lantern
Esperanto: Magia lanterno
français: Lanterne magique
한국어: 환등기
Bahasa Indonesia: Lentera ajaib
italiano: Lanterna magica
עברית: פנס קסם
Lëtzebuergesch: Laterna magica
Nederlands: Toverlantaarn
日本語: 幻灯機
norsk nynorsk: Laterna magica
português: Lanterna mágica
suomi: Taikalyhty
Türkçe: Büyülü fener
українська: Чарівний ліхтар