Języki indoeuropejskie

Języki indoeuropejskie
Obszarcały świat
Liczba mówiącychok. 3 mld
Prajęzykjęzyk praindoeuropejski
Kody rodziny językowej
ISO 639-5ine
ISO 639-6ineu
Glottologindo1319
Występowanie
Ilustracja

     albański

     ormiański

     bałtosłowiańskie (bałtyckie)

     bałtosłowiańskie (słowiańskie)

     celtyckie

     germańskie

     helleńskie (grecki)

     indoirańskie (indoaryjskie, irańskie i nuristańskie)

     italskie (romańskie)

     języki nieindoeuropejskie

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Współczesny zasięg geograficzny języków indoeuropejskich
Języki indoeuropejskie

Języki indoeuropejskie – jedna z największych i najwcześniej odkrytych rodzin języków. Zalicza się do niej kilkaset[1] spokrewnionych ze sobą języków współczesnych, używanych od kilku tysięcy lat w Europie, Indiach (stąd przymiotnik indoeuropejski) i południowo-zachodniej Azji. W czasach nowożytnych języki indoeuropejskie rozprzestrzeniły się na wszystkie kontynenty, głównie za sprawą angielskiego, hiszpańskiego i portugalskiego. Obecnie jako językami ojczystymi posługują się nimi ok. 3 miliardy osób na całym świecie (co stanowi ok. 40% ziemskiej populacji).

Wśród 20 najczęściej używanych języków świata 10 należy do języków indoeuropejskich: angielski, hindi, hiszpański, francuski, rosyjski, portugalski, bengalski, niemiecki, urdu i perski.

Do języków indoeuropejskich należą między innymi prawie wszystkie języki nowożytnej Europy, w tym polski, oraz wiele języków dawnych, udokumentowanych w różnym stopniu: niektóre, jak sanskryt, greka klasyczna lub łacina, znane z tysięcy obszernych tekstów, inne tylko z pojedynczych inskrypcji, imion, nazw miejscowych lub cytatów w tekstach autorów starożytnych.

Najdawniej zaświadczonym językiem indoeuropejskim (od XVIII w. p.n.e.) jest hetycki. Z połowy II tysiąclecia p.n.e. pochodzą najstarsze teksty greckie (mykeńskie); zapewne z tego samego okresu pochodzą najstarsze religijne teksty staroindyjskie (Rygweda) i być może staroirańskie (Awesta), spisane jednak wiele stuleci później na podstawie wielowiekowej tradycji ustnej.

Inne języki
armãneashti: Limbe indoeuropeane
azərbaycanca: Hind-Avropa dilləri
Bân-lâm-gú: Ìn-Au gí-hē
беларуская (тарашкевіца)‎: Індаэўрапейскія мовы
davvisámegiella: Indoeurohpálaš gielat
dolnoserbski: Indoeuropske rěcy
estremeñu: Luengas induropeas
贛語: 印歐語系
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni: इंडो-युरोपियन भाशा पंगड
客家語/Hak-kâ-ngî: Yin-Êu Ngî-ne
Արեւմտահայերէն: Հնդեւրոպական Լեզուներ
hornjoserbsce: Indoeuropske rěče
Bahasa Indonesia: Rumpun bahasa Indo-Eropa
interlingua: Linguas indoeuropee
Lëtzebuergesch: Indoeuropäesch Sproochen
Lingua Franca Nova: Linguas indoeuropean
la .lojban.: xindo ropno bangu
Nedersaksies: Indo-Uropese taolen
Napulitano: Lengue innoeuropee
norsk nynorsk: Indoeuropeiske språk
occitan: Indoeuropèu
oʻzbekcha/ўзбекча: Hind-Yevropa tillari
qırımtatarca: İnd-Avropa tilleri
Simple English: Indo-European languages
slovenščina: Indoevropski jeziki
Soomaaliga: Luqada Hindo Yurub
srpskohrvatski / српскохрватски: Indoevropski jezici
татарча/tatarça: Һинд-аурупа телләре
Tiếng Việt: Ngữ hệ Ấn-Âu
文言: 印歐語系
West-Vlams: Indo-Europees
吴语: 印欧语系
粵語: 印歐語系
中文: 印欧语系
kriyòl gwiyannen: Lanng endo-éropéenn