Big-band

Big-band w sekcji dętej, czyli podzielony na 3 główne podsekcje: trąbek, puzonów i saksofonistów

Big-band (dosłownie „duży zespół”) – zespół muzyczny wykonujący muzykę jazzową lub rozrywkową[1].

Największą popularność ten typ zespołu osiągnął w latach 30. i 40. XX wieku w czasach epoki swingu.

Zwykle muzyka dla big-bandów jest w wysokim stopniu aranżowana, co pozostawia mniejsze pole manewru dla solistów jazzowych, w przeciwieństwie dla małych formacji jazzowych, gdzie dużą rolę odgrywa improwizacja. W epoce free jazzu istniały też big bandy, które nie używały zapisanych aranżacji (np. Sun Ra Orchestra, The Art Ansamble Of Chicago).

Big-band nigdy nie miał do końca ustalonego składu instrumentalnego, ani też liczby muzyków w nim grających. Zwykle było ich od kilkunastu do kilkudziesięciu, podzielonych na sekcje. Klasyczny big-band składa się z sekcji rytmicznej (złożonej z perkusji, fortepianu, kontrabasu, gitary) i sekcji dętej podzielonej zazwyczaj na trzy podsekcje: sekcja trąbek, sekcja puzonów i sekcja saksofonów. Oprócz tego stosuje się także inne instrumenty dęte, zarówno drewniane (głównie flety i klarnety), jak i blaszane (flugelhorny i czasami tubę).

Inne języki
العربية: بيغ باند
català: Big Band
čeština: Big band
Cymraeg: Big band
dansk: Bigband
Deutsch: Big Band
eesti: Bigbänd
English: Big band
español: Big band
Esperanto: Ĵazbandego
فارسی: گروه بزرگ
français: Big band
Frysk: Bigband
galego: Big Band
한국어: 빅밴드
Bahasa Indonesia: Big band
italiano: Orchestra jazz
עברית: ביג בנד
magyar: Big band
Nederlands: Bigband
norsk: Storband
norsk nynorsk: Storband
occitan: Big band
português: Big band
русский: Биг-бенд
Simple English: Big band
srpskohrvatski / српскохрватски: Big band
suomi: Big band
svenska: Storband
українська: Біг-бенд
中文: 大樂團