Sisto IV, papa

Sisto IV
SixtusIV.jpg
Papa da Igrexa católica
Biografía
Nacemento21 de xullo de 1414 en Celle, Italia
Pasamento12 de agosto de 1484 en Roma
Nome secularFrancesco della Rovere
Ordes
Elixido papa9 de agosto de 1471
Papa
1471 - 1484
PredecesorPaulo II
SucesorInocencio VIII

Sisto IV, nado en Albisola, Savona o 21 de xullo de 1414 e finado en Roma o 12 de agosto de 1484, foi un Papa da Igrexa católica entre 1471 e 1484.

Traxectoria

Foi un dos principais artífices do Renacemento, sendo responsable de levar a Roma un equipo de artistas para traballar na Capela Sistina.

Nacido como Francesco della Rovere nunha ilustre familia de Albisola, preto de Savona, Liguria, formou parte da Orde dos Franciscanos. As súas habilidades intelectuais foron demostradas mentres estudaba filosofía e teoloxía na Universidade de Pavía. Logo dos seus estudos, ditou cátedra en varias universidades

italianas de importancia. En 1464 converteuse no Ministro Xeral da orde franciscana. O Papa Paulo II elevouno a cardeal en 1467.

Asuntos temporais

Como moitos papas, Sisto IV incorreu no nepotismo. Logo de lograr aumentar o territorio dos Estados Papais, o seu sobriño o cardeal Raddaele Riario dirixiu o fracasado intento de asasinato (coñecido como a conxura dos Pazzi, 1478) en contra de Lourenzo de Medici e o seu irmán Xulián. O arcebispo de Pisa, un dos principais organizadores deste golpe, foi aforcado nas paredes do Palazzo della Signoria. Sisto IV contestou estas accións cun interdito e desatando unha guerra de dous anos contra Florencia.

Como gobernante temporal, que construíu varias fortalezas nos Estados da Igrexa, Sisto IV alentou a agresión de Venecia en contra do ducado de Ferrara, acto que el mesmo incitara en 1482 pois quería ese territorio para un seu sobriño. O seu ataque combinado foi rexeitado por unha alianza de Milán, Florencia e o Rei de Nápoles, o seu aliado, que crearan unha alianza para obligar ao papa a asina-la paz. Ao negarse a desistir das hostilidades que el instigara, Sisto IV emitiu un interdito en contra de Venecia no ano 1483.

Sisto IV, baixo presións políticas de Fernando II de Aragón (o cal ameazou con retirar apoio militar ao reino de Sicilia), emitiu unha bula na que daba poder os Reis Católicos para establecer o Tribunal da Inquisición en Castela, bula que chegou en decembro de 1478 baixo o nome en latín de Exigit sinceras devotionis affectus, dita bula concedíalle aos reis nomear tres bispos ou arcebispos como inquisidores en toda Castela, dando desta forma o comezo da inquisición en España. Con todo, Sisto IV loitou en contra do protocolo e as prerrogativas da xurisdición; estivo insatisfeito cos excesos da Inquisición e tomou varias medidas para condenar os abusos que se rexistraron en 1482, aínda cando se coñece que vendeu indulxencias e, segundo dise, foi o pai do fillo da súa irmá.

Asuntos eclesiásticos

En asuntos eclesiásticos, Sisto IV instituíu a celebración do día da Inmaculada Concepción da Virxe María (8 de decembro). Anulou de xeito formal en 1478 os decretos reformistas do Concilio de Constanza.

Asuntos artísticos

Como patrocinador cívico en Roma, segundo afirma o historiador laico Stefano Infessura, Sisto IV debe ser admirado. Na inscrición dedicatoria no cadro feito por Melozzo dá Forli exposto no Palacio Vaticano lese: "Dístelle á túa cidade templos, rúas, prazas, fortificacións, pontes e restauraches o Aqua Virgine ata o Trevi..." Ademais de restaurar o acueduto que lle daba a Roma unha alternativa sobre a auga do río, insalubre, que a había feito famosa, restaurou ou reconstruíu máis de 30 igrexas de Roma, entre elas a de San Vitale (1475) e Santa María do Popolo, xunto coa construción de outras sete novas igrexas. A Capela Sistina foi construída baixo o papado de Sisto IV, xunto coa Ponte Sixtino -a primeira ponte, desde a antigüidade que cruzaba o Tíber- para permitir unha mellor integración do Vaticano co corazón da antiga Roma. Isto foi parte dun plan urbano a grande escala realizado durante o seu papado, o cal eliminou os mercados do Campidoglio en 1477 e decretou nunha bula de 1480 o ensanche das rúas e a primeira pavimentación desde a eira imperial.

Ao comezo do seu papado, en 1471, doou varias esculturas históricas romanas, as cales comezaron unha colección papal de arte que se convertería logo nas coleccións dos Museos Capitolinos. Ademais reinaugurou, enriqueceu e agrandou a Biblioteca Vaticana. Solicitou a Regiomontanus que reorganizase o Calendario xuliano e chamou a Josquin des Prés a Roma para que interpretase a súa música. O seu monumento funerario de bronce na Basílica de San Pedro foi creado por Antonio Pollaiuolo.

Other Languages
Afrikaans: Pous Sixtus IV
беларуская (тарашкевіца)‎: Сыкст IV (папа рымскі)
български: Сикст IV
brezhoneg: Sikstus IV
bosanski: Papa Siksto IV
català: Sixt IV
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄: Gáu-huòng Sixtus 4-sié
čeština: Sixtus IV.
Deutsch: Sixtus IV.
Esperanto: Siksto la 4-a
español: Sixto IV
eesti: Sixtus IV
euskara: Sixto IV.a
suomi: Sixtus IV
français: Sixte IV
客家語/Hak-kâ-ngî: Kau-fòng Sixtus 4-sṳ
hrvatski: Siksto IV.
հայերեն: Սիքստոս IV
Bahasa Indonesia: Paus Siktus IV
Ilokano: Papa Sixto IV
italiano: Papa Sisto IV
Basa Jawa: Paus Sixtus IV
ქართული: სიქსტუს IV
Latina: Sixtus IV
lietuvių: Sikstas IV
latviešu: Siksts IV
македонски: Папа Сикст IV
Nederlands: Paus Sixtus IV
norsk: Sixtus IV
polski: Sykstus IV
português: Papa Sisto IV
русский: Сикст IV
sicilianu: Sistu IV
srpskohrvatski / српскохрватски: Siksto IV.
Simple English: Pope Sixtus IV
slovenčina: Sixtus IV.
slovenščina: Papež Sikst IV.
српски / srpski: Папа Сикст IV
svenska: Sixtus IV
Kiswahili: Papa Sixtus IV
Tagalog: Papa Sixto IV
Türkçe: IV. Sixtus
українська: Сікст IV
Tiếng Việt: Giáo hoàng Xíttô IV
West-Vlams: Paus Sixtus IV
Winaray: Papa Sixto IV
粵語: 思道四世