جنگ مرو

جنگ مرو
زمان از ۱۵ تیر ۱۲۷۶ ه‍.ق تا ۲۷ مرداد ۱۲۷۸ ه‍.ق
مکان
نتیجه شکست دولت ایران
علت جنگ مطیع کردن ترکمن‌های تَکه و تصرف مرو
تغییرات سرزمینی سرخس تا شمال بجنورد
جنگندگان
دولت ایران ( قاجاریه) ترکمن‌ها
کمک: خان‌نشین خیوه
فرماندهان
فریدون میرزا، حمزه میرزا حشمت‌الدوله، میرزا محمد قوام‌الدوله
نیروها
حدود ۵۵ هزار
تلفات
تلفات: بیش از دو سوم سربازان

جنگ مرو سلسله نبردهایی‌ست که از سال ۱۲۷۶ تا ۱۲۷۸ ه‍.ق میان دولت ایران و ترکمن‌ها که از پشتیبانی خان خیوه نیز برخوردار بودند، درگرفت.

در پایان جنگ دولت قاجار که به قصد تصرف مرو و مطیع ساختن ترکمن‌های ایل تکه جنگ را آغاز کرده کرده بود، بدون رسیدن به نتیجه‌ای، هزاران سرباز خود را در صحنه جنگ و بر اثر تشنگی در صحرا از دست داد.

از سوی دیگر ایلات ترکمن نیز با نابودی تعدادی از قلعه‌های محل زندگی خود در نقاط مختلف پراکنده شدند. به ویژه ایل قدیمی سالر در این جنگ ضربهٔ سختی دید. آن‌ها که بسیاری از افراد خود را در یورش عباس میرزا در ۱۲۴۸ از دست داده بودند، در این جنگ در ابتدا به سپاه ایران وعدهٔ همکاری داده و بعد در صحرای بی‌آب و علف آنان را تنها گذاشتند و آن‌گاه با انتقام‌جویی سپاه ایرانی و حملهٔ آنان به روستاهای خود روبرو شده و در آستانهٔ نابودی کامل قرار گرفتند. [۱]

خان‌نشین خیوه نیز که پس از شکست سپاه روس قوای خود را به حمایت از ترکمن‌ها وارد صحنه نبرد کرده بود ۱۱ سال بعد به تصرف روسیه درآمده و بیشتر نواحی ترکمن‌نشین شمال خراسان از رود تجن تا دریای خزر تا سال ۱۲۹۸ ه‍.ق ضمیمه خاک امپراتوری روسیه شدند و یک سال بعد در ۱۲۹۹ با امضای پیمان آخال بین ایران و روسیه سرزمین ترکمن‌ها بین این دو کشور تقسیم شد.

زبان های دیگر