Geruza fisikoa

Geruza fisikoa OSI ereduko geruza fisikoa konputagailu eta sarearen arteko konexio fisikoaz arduratzen da, bitartekoen (kablea, zuntza edo haririk gabekoa), bitartekoaren ezaugarrien (kategoria, konektoreak...), eta transmisioaren ezaugarriaren (kodifikazioa, tentsio mailak, intentsitatea, modulazioa,...) nondik norakoak zehaztuz.

Esaldi borobil batean esanda laburbilduz, bit-fluxua transmititzeko ezaugarri mekanikoak, fisikoak, elektrikoak eta konexio fisikoak aktibatzeko, desaktibatzeko eta mantentzeko prozedurak definitzen ditu.

Erabiltzen den bitartekotik informazioa bit moduan; osagai ezberdinen propietate fisikoez zein elektrikoez; transmisio abiaduraz eta noranzko bakarrekoa edo bikoa izateaz arduratzen da. Era berean, konexio eta terminalen ezaugarri mekanikoak eta seinale elektriko eta elektromagnetikoak kontutan hartu behar ditu.

Lotura geruzatik datorren datu trama bat bitarteko fisikoarentzat egokia den seinale bihurtu behar du. Seinale honen pultsuak elektrikoak (kablez) edo elektromagnetikoak izan daitezke. Elektromagnetikoak badira, eta uhin luzera eta maiztasunaren arabera, optikoak, mikrouhinak edo irratia izan daitezke. Hartzailearen ikuspegitik ikusita, jasotzen dituen seinaleak datu bitar trama bihurtu behar ditu, lotura geruzari emateko.

Funtzio nagusiak honakoak dira:

  • Komunikazioa garraiatuko duen bitarteko fisikoen ezaugarriak definitzea: pare bihurrituak, RS232 estandarra, ardazkidea, airea, zuntz optikoa,...
  • Bitarteko fisiko horietan burutuko den datuen transmisioaren ezaugarri material (osagaiak eta konektore mekanikoak) eta elektrikoak (tentsio mailak) definitzea.
  • Interfazearen ezaugarri funtzionalak definitzea (lotura fisikoaren ezarpena, mantenua eta azkapena).
  • Bitarteko fisikotik bit-en fluxua transmititzea.
  • Seinale elektriko eta elektromagnetikoak maneiatzea.
  • Interfazeko kable, konektore eta osagaiak transmisio bitartekoarekiko erlazionatzea, loki baten poloak edo RJ45 pareen funtzioak definituz.
  • Konexioa bermatzea.

Seinalea kodetzea

Maila fisikoak trama (transmisio sinkronoan bit sekuentzia trinkoa) bitarra jasotzen du, seinale elektromagnetiko bihurtu behar duena, transmisio bitartekoan pairatu lezakeen degradazioa hartzaileak egarri ez dezan.

Kasurik arruntena digitala da, zuntz optikoan bezala, argi pultsuak transmititzen dituelako. Bitartekoa digitala ez denean, seinalea kodetu behar da. Sinpleena tentsio pultsuen bitartez kodetzea da, adibidez, 5 Volt “1” denean eta 0 Volt “0” denean. Beste bitarteko batzuk korrontea dagoen ala ez dagoenaren arabera kodetzen dira. Orokortuz, kodetze modu hauek oso sinpleak dira eta ez dute bitartekoaren ahalmena ustiatzen. Bitartekoari fruitu gehiago ateratzeko modulazio teknika konplexuagoak erabiltzen dira, eta bitartekoaren araberakoak izaten dira.

Kasurik konplexuenak WiFi estandarretan ematen dira, non modulazio teknikak oso korapilatsuak diren.

Other Languages
العربية: طبقة مادية
беларуская: Фізічны ўзровень
català: Capa física
čeština: Fyzická vrstva
Ελληνικά: Φυσικό επίπεδο
español: Capa física
français: Couche physique
Bahasa Indonesia: Lapisan fisik
italiano: Livello fisico
日本語: 物理層
한국어: 물리 계층
македонски: Физичко ниво
монгол: Physical layer
Bahasa Melayu: Lapisan fizikal
Nederlands: Fysieke laag
norsk nynorsk: Fysisk lag
português: Camada física
română: Nivel fizic
srpskohrvatski / српскохрватски: Fizički sloj
slovenščina: Fizična plast
српски / srpski: Физички слој
Basa Sunda: Lapisan fisik
svenska: Fysiskt skikt
Türkçe: Fiziksel katman
українська: Фізичний рівень
吴语: 物理层
中文: 物理层