Posedo

Posedo, posedorajtoproprieto, en Juro, kaj laŭ ĝeneralaj terminoj estas la rekta povo sur objekto aŭ alimaniere dirite, la kapableco de ties titolanto disponi el ĝi, sen pli da limoj ol tiuj proklamitaj en la leĝo.

Laŭ subjektiva signifo, la vorto estas sinonimo de kapableco aŭ atribuo propra de iu subjekto. Tiu ĉi estas la senso kiun havis la posedo en Romio, kie ĝi estis komprenata kiel absoluta rajto aplikebla sur iu havaĵo: ius utendi, fruendi et abutendi. (Vidu sube)

La objekto de la rajto de posedo konsistigas je ĉiu havaĵo eblaj esti posedataj aŭ alproprigitaj. Por la realigo de tiu situacio, ĝenerale, nepras tri kondiĉoj:

  1. Ke la havaĵo estu utila, ĉar se tio ne okazus, ne estus profita la posedigo.
  2. Ke la havaĵo ekzistu en limigita kvanto, male al aero, la akvo el la maro, ktp.
  3. Ke la havaĵo estu okupebla, ĉar alimaniere ne eblos agadi, ekzemple pri nuboj.


Other Languages
Afrikaans: Eiendom
Ænglisc: Ǣht
العربية: ملكية شخصية
asturianu: Propiedá
azərbaycanca: Əmlak
беларуская: Маёмасць
български: Имот
brezhoneg: Perc'henniezh
کوردی: مڵک
čeština: Majetek
Cymraeg: Eiddo
Deutsch: Eigentum
English: Property
español: Propiedad
eesti: Omand
فارسی: مال
français: Propriété
galego: Propiedade
עברית: רכוש
हिन्दी: सम्पत्ति
Bahasa Indonesia: Properti
íslenska: Eignarréttur
ಕನ್ನಡ: ಆಸ್ತಿ
한국어: 재산권
Lëtzebuergesch: Proprietéit
lietuvių: Nuosavybė
latviešu: Īpašums
македонски: Сопственост
Nederlands: Eigendom
occitan: Proprietat
ਪੰਜਾਬੀ: ਸੰਪੱਤੀ
polski: Majątek
română: Proprietate
русский: Имущество
sicilianu: Pussidenti
Scots: Property
srpskohrvatski / српскохрватски: Pravo svojine
Simple English: Property
slovenščina: Stvar
српски / srpski: Pravo svojine
svenska: Egendom
తెలుగు: ఆస్తి
татарча/tatarça: Милек
українська: Майно
اردو: جائیداد
isiXhosa: Iimpawu
ייִדיש: אייגנטום
中文: 財產
粵語: 財產