Ідал

Збруцкі ідал, X стагоддзе

І́дал (ад грэч.: éidōlon), багі, балваны, куміры, каменныя бабы, стоды (ад стар.-сканд.: stoð — слуп, калона[1]) — матэрыяльны прадмет, які з'яўляецца аб'ектам культавага пакланення ў політэістычных рэлігіях. Першапачаткова ідаламі былі натуральныя прадметы — камяні, дрэвы, рэкі; радзей жывёлы[2]. Найчасцей ўяўлялі сабой драўляныя, каменныя або металічныя выявы старажытных язычніцкіх багоў. Ідалы ў асноўным былі антрапаморфныя, або зрэдку зоаморфныя[3]. Падчас пакланення ідалу у капішчах, на ахвярных алтарах маглі рабіцца ахвярапрынашэнні[2].

У пераносным сэнсе ідал — аб'ект сляпога, ірацыянальнага пакланення. У сучасным свеце своеасаблівымі «ідаламі» або кумірамі могуць лічыцца асобныя музыканты, спевакі, акцёры, якія маюць мноства фанатычных прыхільнікаў.

Слова ідал таксама мае этымалагічныя сувязі са словам eidos (эйдас, ідэя).

іншыя мовы
العربية: صنم
català: Ídol
čeština: Modla
Deutsch: Idol
Zazaki: İdol
Ελληνικά: Είδωλο
English: Cult image
Esperanto: Idolo
español: Ídolo
eesti: Iidol
euskara: Idolo
français: Idole
hrvatski: Kumir
magyar: Bálvány
հայերեն: Կուռք
Ido: Idolo
italiano: Idolo
日本語: 偶像
한국어: 우상
олык марий: Полган
македонски: Идол
Nederlands: Afgod
norsk nynorsk: Idol
norsk: Idol
português: Ídolo
română: Idol
русский: Идол
саха тыла: Эмэгэт
سنڌي: بت
srpskohrvatski / српскохрватски: Idol (religija)
Simple English: Idol
slovenščina: Kultna podoba
српски / srpski: Идол
svenska: Idol
Tagalog: Idolo
Türkçe: İdol
українська: Ідол
اردو: بت